Flüt, elektronik işlemeye elverişli bir çalgıdır. Tek sesli ve nispeten temiz bir sinyal ürettiği için efekt zincirlerinde öngörülebilir davranır.
Birinci araç mikrofondur. Flütte iki farklı kaynak vardır: ağız deliğinden çıkan nefes ve hava sesi ile borudan yayılan ton. Mikrofonun konumu hangisinin öne çıkacağını belirler. Ağıza yakın yerleşim nefesli ve yakın bir ses verir; boru ortasına yönelen yerleşim daha dengeli bir ton yakalar.
İkinci araç döngü cihazıdır. İcracı kısa bir figürü kaydeder, üzerine yeni katmanlar ekler ve tek başına çok katmanlı bir doku kurar. Bu, tek sesli bir çalgı için önemli bir genişlemedir. Döngü çalışması ritmik kesinlik gerektirir; kaydedilen ilk katmanın tempo hatası tüm yapıya yayılır.
Üçüncü araç efektlerdir: yankı ve gecikme atmosfer kurar, oktav bölücü kalın bir katman ekler, hafif bozunma cazda kullanılan tırmalayan tınıyı üretir. Dördüncü alan canlı işlemedir; çağdaş repertuvarda flüt ve elektroniğin birlikte kullanıldığı eserler yaygındır.
Kursiyer için bu alanın değeri, akustik tekniği bozmadan yeni bir ifade alanı açmasıdır. Ancak elektronik, teknik eksiği kapatmaz.
Derslerimizde talep eden kursiyerlerle mikrofon kullanımı ve temel efekt zinciri uygulamalı olarak çalışılır.